Rode draad in mijn fotowerk is de mens. 
Bij het maken van portretten vind ik het belangrijk een ontspannen sfeer te creëren zodat het portret eigenheid uitstraalt en communiceert. Of het nu om een beroemde artiest gaat, of om de CEO van een multinational. 

Bij het maken van een reportage gaat het mij om het inleven en aanvoelen van een situatie terwijl ik zelf zoveel mogelijk op de achtergrond blijf.

Begin 2008 kreeg ik erkenning door het winnen
van de Zilveren Camera in de categorie kunst/cultuur voor een selectie foto's uit mijn fotoboek "Happy Man" over saxofonist Benjamin Herman.

Zelf begonnen als musicus, heb ik een passie voor muziek.
Als muziek emotie is, dan is fotografie dat zeker ook.
Die emotie leg ik vast in mijn muziekfotografie.